364 / سطر آخر / اضافه شود : رك : حواشى استاد مينوى بر « ترجمهء سيرت جلال الدّين » ص 365 و 366 . 370 / 11 / براى دريافت معنى درست « بميان انگشت فرورفتن » ، رك : ص 504 و 581 . 373 / 4 / افزوده شود : براى اطّلاع بيشتر بر معنى لغوى و شرعى « أيّم » ، رك : « الوساطة بين المتنبّى و خصومه » ص 79 . 374 / 8 / افزوده شود : . . . جبّه و جامه‌اى كه بر روى جامه‌ها براى دفع تأثير باران پوشند ، و به عربى ممطرة گويند ، و كرباس يا قماش پشمى يا ابريشمى براى اين جامه به كار مىبرده و ظاهرا آن را موم مىزده‌اند ، و موم اندود بودن آن از بيت محمّد سعيد اشرف برمىآيد كه در بهار عجم در لغت ترى آمده است : با تريهاى حسودان چرب و نرمى مىكنم * جامهء مومين بود آسيب باران را علاج مأخوذ از حواشى « كليله و دمنه » مصحّح استاد مينوى ، ص 293 و 294 ، حاشيهء ناظر به س 8 ، با اندك تصرّف و تلخيص . 377 / 4 / بدرقه 385 / 10 / نور الدّين ( و بقولى سديد الدّين ) محمّد . . . 385 / 10 / بر روى كلمهء « عبّاس » رادّه‌اى گذارده و در ذيل افزوده شود : جلال الدّين سيوطى در « الوسائل إلى مسامرة الأوائل » طبع بغداد